Technological Singularity – moment, w którym AI zacznie ulepszać się sama szybciej niż my ją.

Jest to hipotetyczny punkt w rozwoju technologii, w którym sztuczna inteligencja osiąga zdolność do samodzielnego ulepszania własnych algorytmów i architektury w tempie przewyższającym możliwości ludzkiego nadzoru i kontroli. W efekcie proces ten prowadzi do gwałtownego przyspieszenia postępu technologicznego, wywołując zasadnicze zmiany społeczne, ekonomiczne oraz kulturowe. Koncepcja ta wynika z założenia, że AI stanie się coraz bardziej inteligentna, aż osiągnie poziom przekraczający ludzkie możliwości poznawcze.

Moment ten jest przedmiotem licznych dyskusji i spekulacji zarówno w środowiskach naukowych, jak i filozoficznych. Z jednej strony uznaje się go za potencjalną szansę na rozwiązanie wielu globalnych problemów dzięki zaawansowanym technologiom, z drugiej natomiast zwraca się uwagę na ryzyko związane z utratą kontroli nad autonomicznymi systemami oraz możliwe negatywne konsekwencje dla ludzkości. Debaty koncentrują się także na problemach etycznych, bezpieczeństwie oraz konieczności odpowiednich regulacji prawnych w zakresie rozwoju nowoczesnej sztucznej inteligencji.