Orthogonality Thesis – teoria mówiąca, że inteligencja i cele są od siebie niezależne.

Teoria ta formułuje założenie, że poziom inteligencji oraz wyznaczane przez podmiot cele są od siebie niezależne, co oznacza, że inteligentne systemy mogą realizować dowolne cele, niekoniecznie związane z ich zdolnościami poznawczymi. W kontekście sztucznej inteligencji implikuje to, że sam stopień rozwoju poznawczego maszyny nie determinuje jej wartości ani charakteru celów, które dana maszyna stara się osiągnąć.

W praktyce oznacza to, że inteligentne systemy mogą mieć różnorodne, a nawet kontrastujące cele, niezależnie od tego, czy są proste, czy bardzo złożone. Podejście to ma istotne znaczenie w badaniach nad bezpieczeństwem sztucznej inteligencji, gdyż wskazuje na potrzebę świadomego projektowania celów i priorytetów w systemach autonomicznych, aby uniknąć niezamierzonych konsekwencji wynikających z niekontrolowanego realizowania określonych celów przez bardzo inteligentne maszyny.