Bounding Box – prostokąt oznaczający wykryty obiekt.

Bounding Box to podstawowy element wykorzystywany w dziedzinie widzenia komputerowego oraz sztucznej inteligencji, szczególnie w zadaniach związanych z detekcją obiektów na obrazach i wideo. Jest to prostokątna ramka, która wyznacza położenie i rozmiar wykrytego obiektu względem współrzędnych obrazu. Dzięki temu algorytmy mogą precyzyjnie zlokalizować obiekty i oddzielić je od tła lub innych elementów sceny.

W praktyce Bounding Box jest definiowany przez współrzędne dwóch przeciwległych narożników prostokąta lub przez punkt początkowy wraz z szerokością i wysokością. Jego zastosowanie obejmuje liczne dziedziny, takie jak systemy nadzoru, autonomiczne pojazdy, medycyna czy robotyka. W procesie uczenia maszynowego służy również do oznaczania danych treningowych, co umożliwia modelom rozpoznawanie i klasyfikację obiektów ze względu na ich lokalizację.